Σχεδιάζοντας το μέλλον...

   Ο "μαστροχαλαστής" δεν ήταν απαραίτητο να γίνει εφευρέτης αλλά ώς τουρίστας θαυμάζοντας τα  επιτεύγματα των προγόνων του, θα έδινε κίνητρο στην γενιά του για περισσότερες επιτυχίες μέσα από  πνευματική εργασία και νεωτερισμούς που απορρέουν μετά από σκληρή δουλειά κι έμπνευση. Οι υλικές  απολαβές δεν περνούν σε πρώτη φάση από το μυαλό των συμμετεχόντων την εκπαίδευση μιάς και η επιτυχή ολοκλήρωση των προπτυχιακών εξετάσεων δίνει τη δύναμη στους  εκπαιδευομένους να μάθουν την προγενέστερη δυναμική των πραγμάτων και να είναι σε θέση να  σχεδιάσουν τις επόμενες φάσεις. Στην παράλληλη ενασχόληση με τα κοινά η κοινωνιολογία δίνει τεράστια  γκάμα επιλογών κι έτσι ένας καθοδηγητής δραστηριοποιεί την εν υπνώσει απεραντοσύνη της ιστορικά  μάχιμης κουλτούρας του επιστήμονα οραματιστή σκορπίζοντας τον τρόμο στην κοινότητα από τα  αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν από την ανεξέλεγκτη επιλογή του σε μία  ή σε άλλες κατευθύνσεις. Ο σκοπός της διαδρομής μπορεί να είναι και η διασκέδαση αλλά μόνο  μέσα από την εργασιακή εμπειρία δεν αμφισβητείτε ο χρόνιος κόπος ώς διαδικαστικά τελικό προϊόν. Η  αισιοδοξία του επίλεκτου έχει και χιουμοριστικά στιγμιότυπα καθώς τρέχει συνεχώς να βρεί την  άκρη στις ατέλειες του συστήματος με βοήθεια φυσικά κάποιο φετίχσε ένα αλληλεπιδραστικό  περιβάλλον Ανθρώπου-Υπολογιστή ενώ στο μέλλον ο σύντροφος, παρά την ανθρώπινη υπόστασή του δεν παύει να φοβίζει, φαντασιακά πάντα, για την τεχνολογική επίδραση πάνω στο μυαλό του το χάος  της εξειδικευμένης πολυγνωσίας, συγχέοντας  τους ανθρώπους με  μηχανές.  

  Tίποτα δεν είναι τυχαίο στην επικίνδυνη διαδρομή του και οι απερίγραπτες περιπέτειες παρασύρουν τους  θεατές σε οργιώδεις φαντασιώσεις κάνοντας την ζωή όλων απίστευτα δύσκολη προσθέτοντας στο προϊόν  νέα δεδομένα πρός επίλυση ενώ η ασφάλεια των ήδη υπαρχόντων υλικοτεχνικών  υποδομών καταπίπτει τον μύθο της. Ο πανικός διαπερνά τους δράστες ενώ η καθεστηκυία τάξη της  επιτροπής αξιολόγησης ταξιδεύει αμέριμνη στις δάφνες της χρηματοδοτικής εξουσίας που τους έχει  αναθέσει την δουλειά. Η αξιοπιστία στην ηθική των διαγωνιζομένων κρίνεται επαρκείς από τα τεχνικά  κλιμάκια για την παραπέρα βοήθεια στις τεχνικές των σχεδιασμών του έργου παραγωγής και υλοποιεί τα  μέγιστα για την ποιότητά του. Σε αυτή την κατάσταση μας χρειάζεται ο νέος ρόλος του επόμενου οραματιστή δεδομένου ότι η πολύχρονη ενασχόληση του προκατόχου του τον έχει φέρει  σε επαγγελματικά αδιέξοδα για την εκτέλεση των επιδιώξεων του συστήματος που ανεξέλεγκτα προχωρά σε λάθος  δρόμους καθώς έχει περιθωριοποιήσει την ισχύ των αρχικών πρωτοκόλλων με αποτέλεσμα την  αβυσσαλέα διάσταση μιάς νέας κοινωνίας σε αχαρτογράφητες μυθοπλασίες κατεστραμμένων πολιτισμικώναξιών. Το ισχυρό ταυτοποιημένο dna της νεολαιϊστικης νομενκλατούρας με τα  αρχέτυπα πρωτόκολλα αυθεντικότητας της δύναμης ψυχής αξιοποιούνται στο έπακρο και διηνεκές  και την στιγμή που εξελίσσετε το στόρυ άλλος ένας φέρελπις μηχανισμός δουλεύει ακατάπαυστα για την  επιτυχία του νέου προγράμματος μακριά από τον εσωτερικό κακοποιό έλεγχο της υπάρχουσας  υποδομής μηχανών κι ανθρώπων. 

    To πανηγύρι συνεχίζεται σε δεύτερο χρόνο με νέες ευτράπελες καταστάσεις για τους νέους  αγωνιστές  κι ενώ φανερά δεν καταλαβαίνουν τους νέους κινδύνους που διατρέχουν στην εφηβική  περιέργειά τους για τον κόσμο που ζούν και θέλουν να φτιάξουν ο χωροχρονικός περιορισμός τους  βυθίζει στην αναζήτηση λύσεων σε στοχοποιημένη περιοχή που πουλά ιστορίες για αγρίους ενώ κι οι  λάτρεις των μυστικών τρέχουν να προλάβουν τις εξελίξεις που τους φαίνονται αξιοποιήσιμες  δικαιολογώντας τους χαμηλούς μισθούς τους που είναι τα ψίχουλα των αφελών ψηφοφόρων φορολογουμένων καθώς τα παράξενα γεγονότα βίας και νοθείας είναι  ουρανοκατέβατα διασφαλίζοντας την λειτουργία κίνησης για δουλειά με φούντες.Οι ήρωές μας όμως όπως και σε κάθε ιστορία παγίδα για τους αφελείς μικρόνους βγαίνουν καθαροί από την βόλτα στα  μαγαζιά μέρες εκπτώσεων μυαλού και με νέα δυναμική διεκδικούν την θέση των νέων ηρώων της  ανθρωπότητας για το καλό της. Δεν έφτασαν όμως μέχρι εκεί χωρίς την δική τους προσπάθεια ή  κλέβοντας την δουλειά κάποιων άλλων αγωνιστών όπως συνηθίζεται στον κόσμο των λαϊκιστών.  Η διασύνδεση με το παρελθόν τους αφήνει εκτεθειμένους με απορίες στα νοήματα των αποφάσεων κι ενώ περίμεναν αυτονόητη δράση-αντίδραση πέφτουν από τα σύννεφα με τις πραγματικές κι  αληθοφανείς ιστορίες των παλιότερων ενώ ώς υπαρκτές αποφάσεις οργάνων δεν μπορούν να  αμφισβητήσουν το αλλοπρόσαλλο του πολέμου και την διασφάλιση της εθνικής τους ταυτότητας  παρά την διεθνιστική τους δράση. Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, και με τα στραβά και με τα καλά. Αριστερό μυαλό - δεξιά τσέπη. Τριαλαλό-τριαλαλό και βόλτα στον Θερμαϊκό.  Η αγανάκτηση δηλαδή του αθώου πριν την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου που ενώ δεν  το αναγνωρίζει ώς νόμιμο για την φαυλότητα και την διένεξη νόμων κι έργων της ταξικά αστικής  εξουσίας, στο τέλος τα καταπίνει όλα αποδεχόμενος την ποινή κι άρα τον αφανισμό και το φυσικό του τέλος. 

Aυτές είναι οι εξυπναδίστικες ατάκες της άτακτης κόρης και ανησυχούν τον δοκιμαζόμενο πατέρα  τα καμώματά της, οι υστερίες της παιδικής της ψυχής που έμαθε ότι όλα είναι προγραμματισμένα να  κινούνται άναρχα όπως την βολεύει μέσα στο αταχτοποίητο σινιέ δωμάτιό της με χιλιάδες αναμνήσεις και  φαντασιώσεις για το τί κρύβεται πίσω από την κλειστή πόρτα ή το κλειστό παράθυρο.Το ψύχος  του εξωτερικού περιβάλλοντος δεν την αγγίζει ούτε τα προβλήματα της οικογένειας καθώς είναι  λυμένα από τους μεγάλους διότι πάντα αυτοί θα εγγυώνται για τα παιδιά τους ότι κουτοπονηριά  σκεφτούν. Το μεσογειακό ταπεραμέντο δεν συνάδει με την κλωτσοπατινάδα άλλων βόρειων λαών  που στα 18 αναφωνούν ώς κόκκορες “αριβερντέτσι κολομπίνα”.  Κι η αποκάλυψη συνεχίζεται ως  μέρος της ταυτοποίησης έργων και λόγων παρόντος της επιτροπής και διαγωνιζομένων με τους  νέους σωτήρες της οικουμένης. Η εφευρετικότητα κι η ψυχική δύναμη χωρίς υποχωρήσεις είναι το  αποτέλεσμα της άγνοιας κινδύνου για την χάραξη νέας πορείας, δημιουργεί νέους ενόχους και την  δημιουργία εντυπώσεων. Το κατεστημένο χρόνια δουλικό στην ημιμάθεια θα υποκύψει για πολλοστή φορά στην ανικανότητα και την φαυλοκρατία της τρικυμίας εν κρανίω και θα μπλοκάρει συνεχώς την πρόοδο και  την διαφάνεια. Το έργο χιλιοπαιγμένο σκηνικά με χιλιάδες κομπάρσους φασουλήδες δεν θα κάνουν κανένα βήμα μπροστά αλλά αρκετά πίσω με ορίζοντα που θυμίζει τον κόσμο 130 χρόνια πρίν και ερωτοτροπούν σε μια κατάσταση προσομοίωσης γεγονότων εκείνης της εποχής. Είναι όμως γελασμένοι διότι στην φαρέτρα  της γυμναστικής έχουν μπεί πολλά νέα όργανα κι εταιρείες παροχής υπηρεσιών που μαζί με τα δημόσια καιδωρεάν σε πλατείες κι αλάνες των δήμων κάνει τον κάθε  λιμοκοντόρο   λολοστεφανή  να δείχνει  τους  μπρατσομένους κοιλιακούς του γραμμωμένους πάνω από το λιπαρό και γερασμένο κορμί του κάθε λογής  υπερφίαλου τοπικιστή που άκουσε το κάλεσμα του  ξεσηκωμού και  πίστεψε  ότι θα συμβάλει  κι αυτός στο έργο της πολιτείας “τόλμη και γοητεία” έναντι  “γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε” αδράς αμοιβής. 

 Δεν θά έλειπε από τον κουρνιαχτό κι η μουρλή που ξεκίνησε την καριέρα της με τις φωνασκίες  “είναι ο σατανάς” “μακριά από τον ντουρβά με το μέλι” και το “δεν είναι δυνατόν,είναι απατεώνας,που τα  ξέρει αυτά; δεν γίνονται αυτά στις μέρες μας, πάμε να φύγουμε” για να τσιτώσει τα άμυαλα  ωχαδερφικά βουβαλόπαιδα και να την κάνουν για εξωτικούς προορισμούς μιάς κι εδώ δεν πρόκειτε  να στεριώσουν ούτε σε 100 χρόνια πόσο μάλλον όταν είναι νέοι και γεμάτοι όρεξη για δημιουργία.  Η κακομοίρα πήρε στο λαιμό της όλες της κακομοίρες αλλά της ξέφυγε μία γιατί την βάφτισε  καλομοίρα η γιαγιά της μια φαφούτα αγριοβουνίσια. Τί να σου κάνει και το ταχυόνιο όταν η βλακεία  μοιράζεται αφειδώς από βλάκα σε βλάκα και δεν έχει σταματημό το παιχνίδι που μάλιστα το  ονομάζουν υπερκαταναλωτισμό. Βέβαια οι αλυσίδες εμπορίου κάνουν την καλύτερη διαφήμιση και  γυρνούν όλοι στο σπίτι ευτυχισμένοι διότι αν καταλάβαιναν την απάτη θα είχαμε αρκετά θύματα από  απαγχονισμούς κι οι οικονομίες δεν θα έστριβαν ούτε τσιγαράκι από καπνό χόρτου απορριμμάτων. 

 Και τώρα τα δυό λαμόγια 
πρωταθλητές που μας κυνηγούσαν χρόνια στην παιδική χαρά να μην  σταυρώσουμε καλάθι και γκομενικό χειροκρότημα στην κερκίδα χωρίς να το πάρουμε είδηση από το  γλύψιμο για τις δήθεν σημειώσεις του καθηγητή,ο ένας του σωλήνα κι ο άλλος κάποιας Κατίνας  ξενοδουλεύτρας μας είχαν παλαβώσει με τις θέσεις τους μια αριστερά μια δεξιά δημιουργώντας μας  τέτοιο μπλάκ άουτ που τους ζηλεύουν και δεν τους χωνεύουν ούτε οι τεχνικοί της υπηρεσίας ηλεκτρικής ενέργειας. Ολη την ώρα εκλιπαρούν στις στοές του θανάτου τον Ηρώδη που δεν έζησε στα χρόνια μας,  αλλά 2000 πρίν. Κι η δική μας Σωτηρία να παίζει με την μπίλια  της βλέποντας μια το μέλλον μια το παρελθόν. Κοπελιά κουνάει πολύ το καράβι, αποφάσισε μπρός ή πίσω, γαμώ τα πτυχία σου γαμώ,  σκέφτηκαν  οί αλαφιασμένοι ταξιδιώτες της αγάπης. Ε! Δεν είναι να τα  πάρει στο κρανίο κι ο πατέρας της, καλά οθείος της ήταν εκ γενετής ψιθυριστά ένα τούβλο το είχαν ξεφωνήσει  (bullying) σε όλες τις ταινίες που μόνο  ειδικά εκπαιδευμένο (εφοπλιστικά σκεφτόμενο) κοινό το γνώριζαν (γι  αυτό και  πήγαν  άπατοι  στον  γκρεμό και την  χρεοκοπία), που να καταλάβει τα  δισεκατομμύρια  που μπορεί να  παράξει  ο  εγκέφαλός  του, αλλά δεν ζεί  στην Κίνα για να το πετύχει αυτό, αλλά στην ΕΕ που διαφεντεύει ο αρχιμαφιόζος του  χρηματιστικού κεφαλαίου, παιδί για υιοθεσία, από την ονοματολογία και μόνο καταλαβαίνεις όλο το  παιχνίδι διαδοχικής αντικατάστασης με προτεραιότητα μέσου συναλλαγών της λευκής σκόνης στα  αλισβερήσια, κακώς το ονόμασαν Ευρώ ως παραπλάνηση στην παγκόσμια κοινότητα, κατευθείαν Ντράνγκιον.

Και από την άλλη  ο τραγόπαπας τρικούβερτο το γλέντι με τα μυστικά των θεϊκών μηνυμάτων, του ξέφυγε  κι άρχισε “φτύστους” από εδώ κι από εκεί γιατί είχε την θεϊκή ασυλία, μα ο διορισμένος πολυθεσίτης έβλεπε αγιαστούρα κι ο νούς του πήγαινε στους λόγους που έπιασε δουλειά ώς δημόσιος κι έτσι  έριξε κι αυτός τους αφορισμούς του για να μπεί στο μάτι της άλλης της νόμιμης θρησκείας. Οχι  δηλαδή τί τα έχουμε τα γαλόνια τόσα  χρόνια σκουπίζοντας διαδρόμους και καρέκλες εξουσίας. Καλά στο σπίτι μας κάνουμε άλλοι την πάπια άλλοι τα πεκινουά αλλά εδώ θα βγάλουμε όλη την  πατσαβούρα  του δικονομικού συστήματος στην πλάτη του υποψήφιου

κατηγορούμενου. Αποφασίζομεν κύριοι δεν ήμεθα γυρολόγοι, δεν κολλάμε μπρίκια. Χαμογελάτε έ!!!  Μή μιλάς μή γελάς κινδυνεύει η Ελλάς, με φόβιζε ο τραγουδοποιός της γειτονιάς μου και τέλος πάντων ψέλλισε δειλά ο λωποδύτης της γωνίας στο ρετιρέ εκτός από όλον τον πλανήτη γύρω μας που ήρθαν  τα πάνω κάτω δεν είδαμε άλλον κίνδυνο (εκτός από τον εσωτερικό που δεν ξεφεύγει με καμιά δύναμη αν δεν εξοντωθεί όπως διατάζει η νοοτροπία του ιθαγενή ), μήπως δεν μας λένε κάτι και το κρατούν  κρυφό να την κάνουμε κι εμείς με ελαφρά την καρδίαν (σε όλον τον κόσμο επικρατεί αυτό γιατί να διαφέρουμε εμείς οι υποτακτικοί). Εκτός κι αν όλοι οι κομπάρσοι του θιάσου που θέλανε να παίξουν    τον ρόλο του προδότη στην ταινία “Ελλάς το μεγαλείο σου” ήταν αληθινά  σκατόψυχοι. Η ευγένεια είναι άλλη γλώσσα για τα παλιοτόμαρα. Στρατηγέ μου ιδού τα χαϊβάνια σου.

Ναί ρε! βγάλε μας και σκουπίδια τώρα. Τα παράπονά σου στον Δήμαρχο λέει το αφήγημα για τα  σκουπίδια, δεν τα μάθατε στο νηπιαγωγείο ή σας στείλανε κατευθείαν στο κολλέγιο των επιτρόπων;  να τρώτε και να πίνετε κι οι υπόλοιποι ψωμόλυσσες να κοιτούν σαν χάνοι. Ούστ μην πάρω το ρόπαλο του   Ηρακλέους, κι εσύ που λές να φάμε μακαρόνια 5ημερών να απαλλαχθείτε από την παρουσία μας Αίσχος στην κοιλιόδουλη σκέψη. Μόνο με σουβλάκια πιτόγυρα και μπέργκερ γίνετε η καλή δουλειά. Τράμπ σπίκινγκ. Δεν έχουμε κύριοι να πληρώσουμε τους μισθούς σας, δεν  τρέχουμε  στις  αγορές  για δανεικά  να τους αναστατώνουμε και να μας καταριούνται που είμαστε  εταίροι τους και  συνεργάτες στην  λυκοσυμμαχία,  θα σας κεράσω το εθνκό προϊόν. Πού μυαλό στην  Ελλάδα; κάτι κουπόνια  ετοίμαζαν και  διατακτικές αλλά συνήλθαν κι είπαν να πεθάνουν εξουσιάζοντας με clawback  αλλά  όχι και με  τέτοιο  φρικτό θάνατο, άκου με μπέργκερ;

Το να βάλεις στο μυαλό της ανθρωπότητας μπούρδες για το μέλλον το προσπάθησαν πολλοί στο  παρελθόν γιαυτό έχουμε την θρησκεία την Ιστορία την φιλοσοφία τις τέχνες και τον πολιτισμό την  λογική και την έρευνα κι ένα σωρό άλλες επιστήμες που τις σεβόμαστε και ενημερωνόμαστε  ανελλιπώς διότι είναι επιστήμες κι όχι άναθρες σκέψεις τρελών όπως χαρακτηριστικά καταγράφονται την  χρονική στιγμή αποκάλυψής των.Ο τρόμος της στιγμής που ανακαλύπτεται το νέο του παρελθόντος δεν  αποτυπώνει στον μελλοντικό αναγνώστη αλλά τον βοηθά να προχωρά την σκέψη του  προσθέτοντας με νέα δεδομένα της καθημερινοτητάς του. Και να ο Φρανκεστάϊν να επιδιώκει τον  βιασμό στην παραγωγή νέων ανακαλύψεων. Γιατί βρέ παιδί μου τρέχεις τόσο μπροστά όταν σου  απέδειξα ότι για να φέρεις τα ίδια αποτελέσματα μπλοκάρισες την ιστορική νομοτέλεια κι έχεις πάει  130 χρόνια πίσω και φυσικά δεν θα σε υποστηρίξει κανείς ότι κι αν λές ότι είσαι η πρόοδος και με  νέες τεχνικές θα φτάσεις ψηλά. Δεν καταφέρνεις τίποτα με ξένη παρακίνηση όταν είσαι στην δύση  σου.Καλή ατάκα το ανοίκουμεν είς την δύση αλλά δεν έχει καμιά σχέση με αυτό.Ο γάϊδαρος γέρασε, δεν μπορείς να πάς Προεδρικό με αυτόν.Ο σταυρός της θυσίας σου είναι το τσιπάκι που περιφέρεις εδώ κι εκεί με τις αναμνήσεις σου.Οι ακόλουθοί σου είναι αυτοί οι παλιοί Ρωμαίοι στρατιώτες που σε στέλνουν  αδιάβαστο στο βουνό κι ο τάφος είναι κάτι κτήρια που μαζεύονται τελώνες και φαρισαίοι. Νομίζεις ότι έχεις αναστηθεί εγκαταλείποντας το σκορπιοχώρι αλλά δεν σε πιστεύει κανείς ούτε ο  φίλος σου ο Θωμάς. Κάτι προσπαθούν να σου περάσουν στο μυαλό, να σε σώσουν ;να σε  λιντσάρουν; δεν διευκρινίζεται στην απόλυτη σιωπή... αλλά τα ζώα μου αργά. ΔΕΝ  ΕΙΣΑΙ  ΕΣΥ αυτός που ζητά η ανθρωπότητα.  Η αιωνιότητα έχει χιλιάδες αναλώσιμους...

 ΥΓ1:Το κείμενο είναι ανάλυση δεδομένων με αλγόριθμο υψηλής ανάλυσης.  Για τραγικές διαπιστώσεις συνίσταται απολύμανση στομάχου με ξύδι &χυμό λεμονιού σε ζεστό νερό.